ورزش

خوش آمدید

پینت بال

●تاریخچه پینت بال
اوایل دهه ی ۱۹۷۰ در وزارت كشاورزی امریكا ماشین هایی وجود داشت كه عقب آنها پمپی متصل بود كه رنگ را به مسافت های دور پرتاب می كرد و با این وسیله ، درخت هایی كه باید قطع یا هرس می شدند ،علامت گذاری می كردند .
ایده ی تبدیل این سیستم به صورت یك بازی از آن زمان آغاز شد.تكمیل نشانه روهای قابل حمل و تكنولوژی ساخت آنها تا اوایل دهه ی ۱۹۸۰ طول كشید كه در آن زمان نشانه روها از نوع شات گان و پینت بال های مصرفی در آن از رنگ های معمولی بودند.در سال ۱۹۸۱ در امریكای شمالی اولین بازی به طور رسمی با ۱۲ بازیكن مسلح به نشانه روهای بادی با هدف تسخیر پرچم شروع شد و به شكل امروزی پایه گذاری شد


در حدود پانزده سال است كه پینت بال به طور رسمی بازی میشود و ۵ سال است كه به كمیته بین المللی المپیك معرفی شده است تا در بازی های المپیك به عنوان ورزشی جدید وارد گردد فرم جدید پینت بال در حال بررسی در كمیته بین المللی المپیك می باشد تحت .x-ballنام از پینت بال به عنوان شطرنج زنده در جهان نام برده می شود .
ورزش پینت بال در ایران از سال ۱۳۸۰ بنا نهاده شد زمین ورزشی ماتریكسِ مجموعه ی ورزشی انقلاب اولین زمین ایرانی می باشد.این زمین بزرگ ترین زمین سر پوشیده در جهان می باشد .
●ینت بال در جهان امروز ::
به ادعای صاحب نظران صنعت پینت بال ، این ورزش اخیراً در جهان به عنوان چهارمین ورزش پُر تحرک محسوب می شود و حتی از اسنو بورد نیز جلو تر زده است .
یک آمار مختصر از ورزش پینت بال این چنین نشان می دهد:
تنها در امریکا شمالی تعداد ۱۴۰۰ زمین پینت بال وجود دارد و تیم های فعال نیز حدود ۷۶۰۰ تیم می باشد .تعداد ۳۲۵ لیگ مسابقه نیز در امریکای شمالی وجود دارد .
آخرین و مهمترین موضوع آنکه تعداد ۱۷۵ دانشگاه در جهان مجهز به باشگاه پینت بال می باشند .

منبع: http://vista.ir/

+ نوشته شده در  جمعه 26 اسفند1390ساعت 12 بعد از ظهر  توسط مهناز   | 

بابادمت گرم

دلم خواست به دوست عزیزیم مائده جون هفتم شدنش تو مسابقات آسیایی با شمشیر اپه رو تبریک بگم البته اوشون تو کشور سوم شدن.مسابقه هم تو تایلند برگزار شده البته نه این که ما بخوایم یه جایی دست مارو هم بگیرندها.

اسم کامل این رفیقمون هم مائده علی بابایی هستش.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 26 اسفند1389ساعت 10 بعد از ظهر  توسط مهناز   | 

تاریخچه بوکس

فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز


مسابقه ورزش بوکس بطور رسمی در ششصد و هفتاد و هفت سال قبل از مسیح در بیست و سومین بازی المپیک در هاین که اولین نبرد این ورزش است شروع شده و «ابراستوس» اهل سمیرنا در این مسابقه فاتح و قهرمان شناخته شد.

این‌که قدیمیترین نبرد بوکس به چه نوع صورت گرفت و چگونه با یکدیگر می‌جنگیدند معلوم نیست. چنانکه در تواریخ روم ذکر شده است که طرفین مشت‌های خود را به چرم‌های خامی محکم بسته و سعی می‌کردند که با ضربات محکمی از این مشت‌های سخت و سنگین حریف را از پای در آورند. البته این مسابقات بدون رعایت وزن بدن انجام می‌شد.

ملائکوماس که پدرش نیز چهل و پنج سال بعد از مسیح فاتح بوکس و قهرمان المپیک گردیده بود عموم رقیبهای خود را تنها با فن (نه با زور و قدرت) مغلوب می‌ساخت. مسابقه‌هایی که بدین صورت وقوع می‌یافت بدون انقطاع بود و دائماّ در میدان‌های مسابقه یک ورزشکار با قهرمانان آماده بنبرد بوده و هرکس که از بین تماشاچیان داوطلب مسابقه بود دست خود را بلند می‌کرد. ملائکوماس قهرمان رومی که در اکثر نبردها ورزشی بدین نوع فاتح می‌گردید بالاخره در یک مسابقه که حریف او کشته شد اشتهاری بسزا یافت. در این مسابقه‌ها قهرمانان دوره امپراتوری روم دستهای خود را باآلتی شبیه به دستکش که روی آن میخهای محکم فولادی کوفته شده بود مجهز می‌کردند و نیز یک نوع دستکش مخصوص دیگر که از چرمهای سخت و محکم در دست می‌گرفتند و مسابقه را شروع می‌کردند. با استفاده این دستکشها در هر مسابقه یکی از دو طرف حتماً سخت مجروح یا مقتول می‌شد سبب شد که مسابقه‌های بوکس بدین شکل ترک شود. در واقع بازی بوکس با از بین رفتن مسابقه‌های المپیک توأم گردیده و در سال ۴۰۰ بعد از میلاد قهرمانان ورزشهای مختلف بوکس را به کلی فراموش کردند. در همان عصر یا چند قرن بعد ورزش کشتی گیری که مخاطرات ان کمتر از اینگونه بوکس‌ها نبود متداول شد و از ورزشهای عمومی گردید.

مقارن با آغاز قرن هیجدهم مجدداَ بازی بوکس و کشتی گیری که هر دو از بین رفته بودند شروع شد بطوریکه حکایت می‌شود یک نفر کشیش ایتالیایی که نامش «سن برنادن» بود به جوانان عصر خود فن بوکس را می‌آموخت و منظورش از این عمل این بود که دوئل (مبارزه با شمشیر) را که پیوسته به مرگ یکی از دو حریف پایان می‌یافت منسوخ نماید و به جای آن نبرد با مشت که خطر آن کمتر است متداول کند. سن برنادن رواج این فن را یک نوع احسان و نیکوکاری می‌دانست از این رو او را پدر بوکس نامیده اند.

در لندن هم یکی از استادان شمشیر بازی به نام جمس فیک مدرسه ورزش بزرگی دائر کرد که گذشته از تعلیم شمشیر بازی و نیزه‌پرانی و غیره فنون بوکس را نیز به شاگردان خود می‌آموخت.

جمس فیک برای مشت‌زنی قواعد و قوانین مخصوصی وضع نکرد بلکه مثل امروز محوطه‌ای که اطراف آن با طناب محصور است ایجاد کرد و به شاگردان خود چنین اجازه داد که در حین بوکس حق دارند یکدیگر را گرفته و به شکل کشتی به زمین زنند در این کشتی‌گیری هر کس که بر زمین نمی‌خورد فاتح محسوب می‌شد. برای این چنین مسابقه‌ها چنانکه ذکر شد قواعد خاصی وضع نشده بود از این لحاظ بسیار خطرناک می‌شد و داوطلبان بوکس پس از محاربه مشت و گلاویز شدن با یکدیگر گاهی هر دو به زمین می‌خوردند و در نتیجه تعیین و معرفی فاتح بسیار مشکل می‌شد.

پس از ایجاد بوکس به این صورت یکی از استادان ورزشکار انگلیسی موسوم به چک بروکتون در سال ۱۷۴۹ در مسابقه‌ای که داور قوانین و دستورات مخصوص وضع کرد وسعت میزان مسابقه و عده اشخاصی که حق ورود به محوطه میدان بازی را داشتند معلوم کرد. ولی هنوز این بازی به طور رسمی معمول نشده بود و در هر جا که مشت زن‌ها مسابقه می‌دادند پلیس آنها را متفرق می‌ساخت.

در قرن هیجدهم با اینکه انواع ورزشها در انگلستان بحد اعلاء ترقی خود رسید و قهرمانان بسیاری دیده می‌شد به این دلیل هیچ اهمیتی به این ورزش نمی‌دادند که آن را ورزشی خطرناک می‌دانستند زیرا تصور می‌شد که یکی از داوطلبان حتماً بایستی کشته یا سخت مجروح گردد.

جون جاکسون که از استادان بوکس قرن هیجدهم بود تدریجاً بوکس را رسمی کرد و چون خود استاد بی نظیری بود در هر مسابقه مبالغ هنگفتی عاید او گردید زیرا از همان موقع جوائز سنگینی برای قهرمانان این فن معین شده بود. این شخص اولین مشت زن و قهرمان عصر خود بود و توانسته بود این ورزش را در دنیا رواج دهد.

در سال ۱۸۳۵ جمس پورله ورزشکار انگلیسی این ورزش را به آمریکا برد. ولی پیشرفت آن به قدری سریع بود و به اندازه‌ای آمریکائی‌ها به این ورزش راغب بودند که در سال ۱۸۶۰ یعنی ۲۵ سال پس از ورود این ورزش در آمریکا جون سن هیس آمریکایی توانست در سرزمین انگلستان که این بازی وضع شده و قرنها قهرمانان دنیا از آن مملکت بوده‌اند فاتح گردد و در تمام دنیا بی رقیب باشد.

با آنکه جک بروگتون مدتها بود که دست کش مخصوص بوکس را اختراع کرده بود ولی بیش از یکی دو مورد آن را به کار نبرده بودند و در اکثر مسابقه‌ها با مشت گره شده و بدون دست کش با یکدیگر می‌جنگیدند از همین جهت مدت مسابقه و دوره آن خیلی طول می‌کشید طویل‌ترین دوره‌ای بوکس که در سال ۱۸۲۴ در ۲۳ ژوئیه بین قهرمانان آمریکائی میکه مادن و بیل هایس انگلیسی در انبرگ انگلستان انجام شد. این مبارزه جمعاَ شش ساعت و سه دقیقه بطول انجامید.

ورزش بوکس با وضعیت کنونی از سال ۱۸۹۰ یعنی پس از آنکه مارکیز کوئینزبری قواعد جدیدتری وضع کرد و استعمال دست کش بوکس را رسمی کرد شروع شد. او مدت هر دوره بوکس را سه دقیقه و فواصل بین دورها را یک دقیقه معین کرد و چون این دستور می‌توانست نتیجه نیکویی برای ورزیدن و رفع خستگی بشود از طرف عموم ورزشکاران دنیا قبول شد و طریقه‌ای که کینز معین کرده بود متداول و مرسوم گردید.

برای اولین دفعه مسابقه با وضع جدید در سال ۱۸۹۲ در هفتم سپتامبر در ارولئون بین جون سولیوان آخرین قهرمان مشت‌زن بدون دست کش که قهرمان تمام آمریکا بود و جوانی بیست و شش ساله موسوم به جمس می‌کوربت که او نیز آمریکائی و ار رقیب خود دو سال کوچک‌تر بود انجام و پس از ۲۱ دوره (راند) مبارزه قهرمان قدیم دنیا که بدون دستکش عنوان و مقام عجیبی پیدا کرده بود مغلوب قهرمانی شد که با دستکش بوکس را آموخته بود.

 تاریخچه بوکس در ایران

معروف است که هوارد باسکرویل از آمریکا که به مدیریت کالج آمریکائی در رضاییه منصوب شده بود، نخستین کسی است که ورزش بوکس را به ایران آورد. او بعدها با مشروطه‌خواهان ایران همراه شد و در جریان جنگی کشته شد.

سالهایی که صنعت سینمای ایران ترقی کرد جوانان روی پرده سینما این ورزش را دیده و با خود تمرین می‌کردند چند نفری هم که در آن سالها برای تحصیل به خارج رفته بودند با این ورزش آشنا شدند. در سال ۱۳۱۴ یک مهندس اهل چکسلواکی موسوم به فایت که مامور ایران در کمپانی اشکودا در تهران شده بود وارد ایران شد. فایت یکی از قهرمانان معروف سنگین وزن اروپا بود و یک بار هم ماکس شملینگ آلمانی را مغلوب کرده بود. چند نفر از علاقه‌مندان در آن دوران نزد او مشغول به تمرین شدند که آقایان ناطقی (محصل مدرسه نظام) و استوار زنگنه پور از جمله این افراد بودند.

در همین سالها در بعضی از شهرهای ایران جوانان به این ورزش آشنا شدند برای مثال در مشهد منوچهر مهران و حسین بنایی و چند نفر دیگر نزد یک نفر آلمانی مهندس برق به تمرین این فن مشغول بودند.

از سال ۱۳۱۸ که به دستور رضا شاه مسابقات قهرمانی کشور رشته‌های مختلف ورزشی شروع شد تا سال ۱۳۲۴ این ورزش جزء برنامه نبود. علت اصلی نبودن وسائل و مربی و نبودن مقررات لازم بود. بالاخره در سال ۱۳۲۳ این ورزش مورد توجه اداره تربیت بدنی واقع شد و برای اولین دفعه بطور رسمی جزء برنامه مدارس و دانشکده‌ها شد. این مسابقه با وسائل و قضاوت آمریکایی‌ها و «محمد پور» و «عبدالله نادری» انجام شد. در سال ۱۳۲۴ برای اولین بار با کمک اولیای ارتش آمریکایی مقیم ایران و با واگذاری مقدار کافی وسائل و قضاوت و لوازم مورد احتیاج مسابقه دستجات آزاد انجام شد.

در المپیک ۱۹۴۸ لندن که ایران برای اولین بار در المپیک شرکت داشت. بوکسورها نیز به مسابقات اعزام شدند که به موفقیتی دست نیافتند. بوکس در ایران پس از فعالیتی ۳۴ ساله با پیروزی انقلاب تعطیل شد. البته هیچ قانون یا فرمان رسمی یا فتوای مذهبی مشخصی مطرح نشد. این رشته در سال ۱۳۶۸ دوباره راه‌اندازی شد و احمد ناطق نوری که چندین سال نمایندگی مجلس را بر عهده داشت ریاست فدراسیون آن را برعهده گرفت اما همچنان مورد بی‌توجهی مسئولان حکومت قرار داشته است، به طوری‌که تنها پخش مستقیم تلویزیونی این رشته به دیدار فینال وزن ۹۱- کیلو بازی‌های آسیایی دوحه بین علی مظاهری و حریف سوریه‌ای باز می‌گردد. به گفتهٔ احمد ناطق نوری که همچنان (۱۳۸۸) ریاست فدراسیون را بر عهده دارد مقامات عالی جمهوری اسلامی از جمله سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی و حسین‌علی منتظری قائم مقام سابق رهبری با این رشته مخالف بوده‌اند هرچند دستوری مبنی بر ممنوعیت آن نداده‌اند: «ایشان [خامنه‌ای] یکی دو بار از اینکه بنده در بوکس هستم گلایه کردند و به اخوی ما [گفتند] که این احمد آقای شما چرا رفته بوکس را گرفته‌است. من به ایشان -اخوی‌مان- گفتم به ایشان بگویند اگر حرام است من دیگر انجام نمی‌دهم. یک بار هم در یک جمع عمومی گفتند من نمی‌دانم این آقای ناطق مجوز فدراسیون بوکس را از کجا گرفت. چون ممنوع نشده بود که مجوزش را بگیرم. یک عده بی‌خودی ۱۰سال تعطیلش کرده بودند. آقای منتظری گفته بود: «این چه ورزشی است؟ وحشی‌گری است. ببندیدش.» یک عده آمدند بستند. فتوا هم نداده بود. در یک جمعی گفته بود.»[۱]

 وزن دستکش

وزن دستکش تا متوسط وزن ۸ اونس ؛ متوسط ۱۰ اونس و برای سنگین وزن ۱۲ اونس کمتر نباشد.

 محل بوکس

محل مسابقه بوکس رینگ نام دارد و از چهار طرف توسط ۴ طناب با فاصله ۳۰ ، ۶۰ ، ۹۰ و ۱۲۰ سانتیمتر از زمین پوشیده شده است. قطر طنابها یک اینچ و روی آن توسط پارچه نرمی یا لاستیک پوشانده می‌شود. اندازه استاندارد رینگ بوکس آن از داخل طناب‌ها ۶٫۱۰ × ۶٫۱۰ متر مساوی با ۲۰ ×۲۰ فوت و از خارج ۸ × ۸ متر مساوی با ۲۶ × ۲۶ فوت است.

کف محوطه بوکس بایستی با تشک پوشانیده و روی تشک را نیز با برزنت محکم شده و توسط طناب به کف محوطه بسته شود.

 اوزان مسابقه

مسابقات بوکس آماتور در یازده گروه وزنی و مسابقات بوکس حرفه‌ای در پانزده وزن برگزار می‌شود.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 23 دی1389ساعت 1 بعد از ظهر  توسط مهناز   | 

وزنه برداري

 

فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز



ایی سنگ‌های بزرگ برای قرار دادن در مقابل ورودی آنها بوده است.
مصریها برای ساختن مجسمه‌های عظیم فراعنه و اهرام ثلاثه، مردان قوی آن روز جهان را در کنار نیل گرد آوردند و آنها را به ساختن مجسمه‌های سنگی وا ‌داشتند.

 کاوش‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد وزنه‌برداری و وزنه پرانی به همراه دو و میدانی و ژیمناستیک در یونان باستان تمرین می‌شده است.
همچنین وزنه‌برداری و وزنه‌پرانی جزئی از بازیهای تیلی‌تیان ایرلندی‌ها در 4000 سال قبل بوده است.
"میلو" از اهالی "کورتونا" سالهای سال قهرمان المپیک باستان بود و مدت 28 سال مقام خود را حفظ کرد.
او اولین وزنه‌بردار علمی در دنیاست که پیشرفت و ترقی و قدرت خود را بطور مرتب و کم‌کم بدست آورد.
بدین ترتیب که گوساله‌ای را هر روز از زمین بلند می‌کرد و روی دو دست قرار می‌داد و تا هنگامی که گاو تنومندی شد آن را بر سر دست می‌برد. تاریخ این کار را 684 سال قبل از میلاد نوشته‌اند و در حقیقت وزنه‌برداری جدید از اساس کار میلو پیروی می‌کند.
اولین آثار بوجود آمدن این ورزش زمانیست که در یونان باستان ورزشکاران به وزنه‌پرانی (پرتاب دیسک و وزنه) عادت داشته‌اند و لغت یونانی "هالترس" (پرتاب صفحه یا دیسک هالتر) ریشه وزنه‌برداری امروزی است.وزنه‌برداری جدید در اروپا توسط اروپاییان پایه‌گذاری شد و به نظر می‌رسد که در وهله نخست جوانان روستایی بدین کار دست زدند تا قدرت و برتری خود را نسبت به هم‌سالان خود نشان دهند و با قدرت خود توجه دوشیزگان را جلب نمایند.
کار نمایش جوانان در بلند کردن وزنه کم‌کم آنقدر بالا گرفت که مسابقه‌هایی ترتیب داده می‌شد و در آن زنان و مردان بی‌شماری برای تماشا گرد هم می‌آمدند و این مسابقات، محک قدرت و نیرومندی جوانان بود.
"وی‌نه‌یرون" می‌توانست یک وزنه 305 کیلوئی را روی دوشش بلند کند.
یک روز همین وزنه مغزش را متلاشی کرد
"گوتا" فرد دیگری با 77/1 متر قد و 88 کیلوگرم زون بود که قادر به بلند کردن یک اسب بر سر دست خود بود.
"لویی یکافه" ملقب به آپولون در سال 1862 در شهر مارس بارگ متولد شد و در جوانی دارای قد 90/1 متر و دور سینه‌اش در حال تنفس 137 سانتی‌متر بوده است.
او برای کارهای قهرمانی از چرخهای واگن و یک میله آهنی استفاده می‌کرد.
"لویی‌سیر" کانادایی که سرآمد تمام هرکول‌های عصر خود بود به سال 1863 متولد شد.
قدش 176 سانتی‌متر و وزنش 135 کیلوگرم بود، دور سینه‌اش 47/1 متر و دور بازویش 55 سانتی‌متر بود.
او قادر بود وزنه 249 کیلوگرمی را با یک انگشت دست از زمین بلند کند و درشکه چهار اسبه را از حرکت باز دارد.
هنگامیکه به سبب علاقه جوانان اروپای مرکزی وسایل این رشته ورزشی تکامل پیدا کرد، مقررات ناقصی هم برای آن وضع شد و جوانان سایر نقاط اروپا از جمله کشورهای اسکاندیناوی نیز به تمرین وزنه‌برداری پرداختند و به تدریج این ورزش حتی در مصر و ژاپن هم متداول شد.
این ورزش تا زمانی که در بازیهای المپیک جایی نداشت شهرت و معروفیتی کسب نکرده بود و در آمریکا و سایر نقاط جهان جوانان توجه چندانی به آن نمی‌کردند.
در سال 1896 که اولین دوره بازیهای المپیک نوین در شهر آتن برگزار شد، وزنه‌برداری و زورآزمایی با وزنه در شمار برنامه‌های دو و میدانی قرار گرفت.
در این دوره فقط دو حرکت در وزنه‌برداری (یکی با دمبل بزرگ و دیگری با هالتر) انجام شد.
داوری این مسابقات بر عهده یک شاهزاده یوانانی بود که 02/2 متر قد داشت و خود از پهلوانان مشهور به شمار می‌رفت.
فکر تشکیل فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری در سال 1913 که ژول روسه جای دبوفه یا دبوف رئیس فدراسیون وزنه‌برداری فرانسه را گرفت بوجود آمد.
روسيه در سال 1914 فدراسیون وزنه‌برداری فرانسه را پایه‌گذاری کرد.
در همین سال کمیته بین‌المللی المپیک کنگره خود را در دانشگاه سوربن فرانسه تشکیل داد تا مقررات و برنامه‌های مربوط به المپیک 1916 برلین را بررسی نماید.
در ساعات آخر اولین روز تشکیل کنگره مزبور، ژول روسه دریافت که مسابقات وزنه‌برداری را از برنامه‌ بازیهای برلین حذف نموده‌اند.
روسيه با ناراحتی فراوان فرانتز راشل دبیر کمیته ملی المپیک فرانسه را ملاقات و توانست با منطق و صراحتی که خاص خودش بود وی را وادار نماید انجام مسابقات وزنه‌برداری را در بازیهای المپیک پیشنهاد کند.
صبح روز بعد روسه با کمک فرانتز در کار خود توفیق حاصل نمود.
با پیش آمدن جنگ جهانی اول بازیهای سال 1916 انجام نیافت ولی در بازیهای المپیک 1920 آنتورپ چهارده کشور در رشته وزنه‌برداری شرکت نمودند.
در کنگره بین‌المللی المپیک که در سال 1921 در شهر لوزان تشکیل شد با گنجانیدن این روزش در برنامه بازیهای سال 1924 مخالفت شد و آقای روسه مجبور شد فعالیتهای زیادی را برای باقی ماندن وزنه‌برداری در بازیهای المپیک انجام دهد.
در سال 1925 که کنگره بین‌المللی المپیک در براگ تشکیل گردید موافقت شد که وزنه‌برداری به طور دایم در برنامه بازیهای المپیک گنجانیده شود.
در بازیهای المپیک لس‌آنجلس (1932)، مسابقات وزنه‌برداری در پنج حرکت انجام می‌شد که وزنه برداشتن با یک دست هم جزو آن بود. اما در بازیهای المپیک برلین (1936) وزنه‌برداری محدود به سه حرکت دو دستی (پرس، یک ضرب و دو ضرب) شد.
پرس- کشیدن هالتر به روی سینه و بالا بردن آن با فشار.
یک ضرب- بردن هالتر با یک حرکت از روی زمین به بالای سر.
دو ضرب- بالا بردن هالتر با دو حرکت، یکی کشیدن آن به روی سینه و سپس با حرکت بعدی به بالای سر
در سال 1920 همزمان با بازیهای المپیک، فدراسیون جهانی وزنه‌برداری تشکیل گردید و ژول روسه رئیس فدراسیون وزنه‌برداری فرانسه به پاس خدماتش به این ورزش به ریاست فدراسیون جهانی برگزیده شد.
وی تا سال 1952 در این سمت باقی ماند و پس از وی دیتریش ورتمن از آمریکا به این سمت برگزیده شد.

منبع : پارس اسپورت

China's Chen Xiexia holds up 90kg in the snatch of the women's 48kg weightlifting competition in Beijing on Saturday. Chen won China's first gold medal of the 2008 Games.

+ نوشته شده در  سه شنبه 7 دی1389ساعت 5 بعد از ظهر  توسط مهناز   | 

تاریخچه تنیس روی میز

تاریخچه تنیس روی میز
 
تنیس روی میز ورزش خیلی قدیمی نیست. اولین نشانه هان مربوط به این رشته ورزشی مربوط به دهه های پایانی قرن نوزدهم است که سربازان انگلیسی در هند و آفریقای جنوبی به وسیله ی بسته های سیگار و سرهای نوشابه، یک میز و تعدادی کتاب در وسط میز بازی می کردند. این ورزش در ابتدا تنیس داخل سالن نامیده می شد. به مرور زمان و در اواخر قرن نوزدهم در انگلستان این ورزش با نام هایی چون (Whiff Whaff) و (gossima) شناخته می شد، برادران پارکر اولین افرادی بودند که لوازم مناسب برای این ورزش تولید کردند.
در سال ۱۹۰۲ اولین راکت های حرفه ای این ورزش ساخته شد و انجمن پینگ پنگ در انگلستان تاسیس شد. هر چند این ورزش ابتدا به عنوان یک سرگرمی در بین افراد رایج شد که با هم بازی می کردند ولی به تدریج در انگلستان و اروپا گسترش یافت. با ورود تجهیزات این رشته ورزشی به ژاپن در حدود سال های ۱۹۲۰ تعداد بیشتری از مردم دنیا با این ورزش جدید آشنا شدند.
فدراسیون بین المللی تنیس روی میز در سال ۱۹۶۲ در گردهمایی بین المللی که در برلین تشکیل شده بود با حضور کشورهای انگلیس، سوئد، مجارستان، هند، آلمان، دانمارک، چکسلواکی، استرالیا و ولز تأسیس شد. اولین دوره رقابت های قهرمانی جهان یک سال بعد در کشور انگلستان برگزار شد.
در سال های اولیه رقابت های جهانی تا حدود دهه پنجاه میلادی تیم های مجارستان، انگلیس، چکسلواکی و تیم های اروپایی بر سایر تیم ها برتری داشتند ولی با پیشرفت این رشته ورزشی در شرق آسیا و ورود ژاپن، چین، تایوان و کره جنوبی به این رقابت هاریال برتری ژاپنی ها و بعدها کره ایها و چینی ها به حدی رسید که امروزه در رقابت های جهانی و المپیک تمامی رویدادهای این ورزش با برتری ورزشکاران این کشورها به پایان می رسد.
ورزش تنیس روی میز از بازی های المپیک ۱۹۸۸ وارد برنامه بازی ها شد. البته این رشته ورزشی از ۱۹۵۸ و سومین دوره بازی های آسیایی در برنامه این رقابت ها قرار گرفت.

● تنیس روی میز در ایران
ورزش تنیس روی میز نخستین بار در سال های ۱۳۱۷ و ۱۳۱۸ توسط خارجی های مقیم آبادان و مسجد سلیمان به ایرانیان معرفی شد. تا سال ۱۳۲۵ که فدراسیون تنیس روی میز تأسیس شد، بازیکنان ایرانی با انجام بازی های داخلی با خارجیان مقیم ایران در این رشته پیشرفت می کردند. هفت سال پس از تأسیس فدراسیون اولین دوره مسابقه های قهرمانی کشور در سال ۱۳۳۲ برگزار شد. در اولین دوره این رقابت ها ۳ تیم تهران، آبادان و خراسان در تهران رقابت کردند. در انفرادی امیر احتشام زاده با پیروزی بر هوشنگ بزرگ زاده به مقام قهرمانی دست یافت.
تنیس روی میز ایران در اولین میدان بین المللی که مسابقه های جهانی سال ۱۹۵۷ بود به مقام هفدهم مشترک در میان سی و سه تیم شرکت کننده دست یافت. علی رغم کمبود امکانات در آن زمان، تیم ایران در بازی های آسیایی ۱۹۵۸ توکیو به مقام سوم دست یافت. امیر احتشام زاده و هوشنگ بزرگ زاده چهره های بی رقیب آن زمان تنیس روی میز ایران بودند. امیر احتشام زاده در بین سال های ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۸ دوازده بار قهرمان ایران شد.
در بازی های آسیایی ۱۳۶۶ تیم ایران به مقام پنجم دست یافت و هوشنگ بزرگ زاده در رقابت های انفرادی مکان سوم آسیا را به چنگ آورد و صاحب نشان برنز شد. بهترین عنوان ایران در تاریخ حضورش در رقابت های جهانی کسب مقام نهم جهان در سال ۱۹۶۳ است. در سال های ۱۹۶۵ (مقام دوازدهم)، ۱۹۶۷ و ۱۹۷۱ (مقام شانزدهم) برای ما به دست آمد. پس از چندین سال غیبت به علت پیروزی انقلاب اسلامی، تیم ایران در سال ۱۹۸۰ در قهرمانی آسیا شرکت کرد و به مقام یازدهم رسید. اولین حضور ما در مسابقه های قهرمانی آسیا به سال ۱۹۷۲ در اولین دوره این رقابت ها در پکن شرکت کرد و به مقام هفتم رسید.
هر چند در دهه ۶۰ و ۷۰ هم بازیکنان خوبی چون مجید احتشام زاده، فواد کاسب، ابراهیم علیدخت، ابوطالب نجفی و ... در تنیس روی میز ایران حضور داشتند ولی هیچگاه دوران پرشکوه گذشته تکرار نشد.

● درباره ورزش تنیس روی میز
▪ تجهیزات بازی
- توپ
توپ بازی به رنگ روشن و دارای وزنی معادل ۷/۲ گرم می باشد و ۴۰ میلی متر قطر دارد. ضریب ارتجاعی ۹۴/۰ است. جنس توپ از سلولوئید و به رنگ سفید یا نارنجی مات می باشد. این توپ ها در مقابل ضربه های محکمی که قریب به ۱۸۰ کیلومتر سرعت به آن می دهد به خوبی مقاوم است.

- راکت
به طور کلی، راکت تنیس روی میز از سه قسمت تشکیل می شود: چوب، ابر (اسفنج) و لاستیک.
چوب راکت از لایه های مختلف تشکیل شده که تعداد آنها معمولاً ۱ تا ۷ لایه می باشد. در برخی از چوب ها لایه ای از فیبر کربن یا فیبر شیشه ای برای ازدیاد جهش توپ در داخل تیغه مورد استفاده قرار می گیرد.وزن چوب راکت در راکت های تولید کشور چین، بین ۷۵ تا ۱۵۰ گرم است، اما امروزه چوب راکت های تولید کشورهای دیگر وزنی بین ۷۵ تا ۹۵ گرم دارند.
ابر راکت که لایه میانی است و بین سطح چوب و لاستیک قرار دارد، می تواند بین ۵/۰ تا ۵/۲ میلی متر ضخامت داشته باشد و از هر رنگی انتخاب شود.
قسمت رویی لایه راکت لاستیک است که ضخامت آن می تواند بین ۱ تا ۲ میلی متر باشد. لاستیک راکت دارای یک سطح صاف و یک سطح دونه دار است.
- میز
سطح بالایی میز که به آن سطح بازی می گویند دارای ۲۷۴ سانتی متر طول و ۵/۱۵۲ سانتی متر عرض است و ارتفاع آن از سطح زمین ۷۶ سانتی متر می باشد.سطح میز می تواند از هر جنسی باشد به شرط آنکه اگر توپی از ارتفاع ۳۰ سانتی متری روی آن رها شود، تقریباً ۲۳ سانتی متر جهش داشته باشد.سطح میز می تواند به رنگ آبی یا سبز تیره و مات باشد.دور تا دور سطح میز دارای خط سفیدی است که ۲ سانتی متر پهنا دارد و جزئ سطح بازی است.در وسط میز خط سفید دیگری به ۳ میلی متر به موازات خطوط کناری میز کشیده شده است که فقط در بازی های دو نفره (دوبل) کاربرد دارد.تور و گیره تور، میزرا از وسط به دو قسمت تقسیم می کند، ارتفاع تور ۱۵/۲۵ سانتی متر و طول آن ۱۸۳ سانتی متر است.
- یک مسابقه شامل سه گیم از پنج گیم و یا چهار گیم از هفت گیم خواهد بود.
- بین هر دو گیم بازیکنان اجازه دو دقیقه استراحت دارند.
- هر بازیکن یا زوج بازیکن می توانند در طول مسابقه یک بار درخواست مهلت استراحت قانونی (یک دقیقه) نمایند.
- بازیکنی که زودتر از حریف به امتیاز ۱۱ برسد، برنده گیم خواهد بود مگر اینکه ۱۰-۱۰ مساوی شوند که در این صورت بازیکنی برنده خواهد شد که ۲ امتیاز بیشتر به دست آورد.مثلاً ۱۶-۱۸ شود.
- برای شروع بازی حق انتخاب سرویس، دریافت و یا میز با قرعه کشی با سکه تعیین می شود.
- برنده ی قرعه می تواند سرویس یا دریافت سرویس یا میز را انتخاب کند.اگر برنده ی قرعه، زدن سرویس را انتخاب کند، حق انتخاب میز (زمین) با حریف خواهد بود.
- پس از هر دو امتیاز، نوبت سرویس به حریف می رسد و این روشش تا پایان هر گیم ادامه می یابد.
- اگر بازیکنان در شرایط ۱۰-۱۰ مساوی قرار گیرند، به جای دو سرویس، بازی به صورت یک سرویس-یک سرویس ادامه می یابد.
+ نوشته شده در  سه شنبه 7 دی1389ساعت 5 بعد از ظهر  توسط مهناز   | 

رالی

تاريخچه
مسابقات اتومبيلراني در ايران

برگزاري مسابقات اتومبيلراني در ايران به اوايل دهه ۳۰ هجري شمسي برمي‌گردد. در آن سالها خارجيان مقيم در كشور با همكاري تني چند از علاقمندان ايراني، اين رشته ورزشي را پايه‌ريزي نمودند. در ابتدا به‌علت فقدان پيست مخصوص، مسابقات در كوي كن ، فرودگاه قلعه‌مرغي، پاركينگ نمايشگاه بين‌المللي و همچنين اطراف استاديوم آزادي برگزار گرديد. بعد از انقلاب شكوهمند اسلامي و پس از ۱۰ سال وقفه در امر برگزاري مسابقات اتومبيلراني در كشور فدراسيون اتومبيلراني در سال ۱۳۶۹ به همت تني چند از قهرمانان اسبق كشور در اين رشته در كنار فدراسيون موتورسواري تشكيل گرديد و از آن سال به بعد به نام فدراسيون موتورسواري و اتومبيلراني به فعاليت پرداخت. در سال ۱۳۷۳ نيز بعد از تلاشهاي مستمر مسئولان فدراسيون پيست اتومبيلراني مخصوص در استاديوم ورزشي آزادي احداث گرديد و از سال ۱۳۷۴ نيز اين فدراسيون بطور رسمي به عضويت فدراسيون بين المللي اتومبيلراني (FIA) درآمد.
در حال حاضر مسابقات اتومبيلراني بصورت قهرماني كشور و در چهار فصل در رشته‌هاي سرعت (ريس)، رالي، مارپيچ (اسلالوم)، تپه‌نوردي (هيل كلايم) و امدادي برگزار مي‌گردد.

با توجه به اينكه رسانه‌هاي گروهي بخصوص صدا و سيما از فدراسيون موتورسواري و اتومبيلراني حمايت جامعه‌ائي ننموده‌اند اما اين فدراسيون از بدو تأسيس اقدام به اجراي برنامه‌هاي آموزشي و آشنايي عموم به اين دو رشته ورزشي نموده است. اجراي كلاسهاي آموزشي، فني و علمي، تشكيل كميته تحقيقات فني و مهندسي جهت تست خودرو و قطعات ساخت داخل انتشار مداوم بولتنهاي آموزشي در زمينه ورزش اتومبيلراني و آشنايي خوانندگان آن با جديدترين دستاوردهاي صنعت خودرو تهيه مقدمات انتشار اولين مجله فني، علمي، تخصصي و آموزشي موتورسواري و اتومبيلراني در ايران، تأليف اولين دائرةالمعارف جامع اتومبيل (مشتمل بر ۳ جلد و ۳۰۰۰ صفحه) توسط يكي از اعضاء فدراسيون از جمله اين اقدامات مي‌باشد.

تأسيس كميته كلاسيك
با توجه به علاقمندان و دارندگان اتومبيلها و موتورسيكلتهاي كلاسيك در كشور و اهميت‌دادن به باز‌سازي آنها، و از آنجائيكه كميته بين‌المللي كلاسيك زيرمجموعه فدراسيون بين‌المللي اتومبيلراني (FIA) مي‌باشد و كشور ما نيز مي‌تواند فعاليت چشمگيري در اين زمينه زير نظر فدراسيون موتورسواري و اتومبيلراني انجام دهد كميته كلاسيك درسال گذشته تأسيس گرديد.
برگزاري نمايشگاههاي مختلف اتومبيل و موتورسيكلتهاي قديمي و كلاسيك، دعوت از افراد خبره و با تجربه در امر بازسازي اتومبيلها و موتورسيكلتها به كميته، برگزاري جلسات هفتگي در فدراسيون به منظور آشنايي با علاقمندان و دارندگان اين وسايل نقليه از جمله فعاليتهاي اين كميته مي‌باشد.

اهميت برگزاري مسابقات اتومبيلراني در جهان
امروزه مسابقات اتومبيلراني جايگاه خاص و ويژه‌اي در بين مردم و ساير رشته‌هاي ورزشي پيدا كرده است. پيگيري بيش از يك ميليارد نفر از هر مسابقه (فرمول يك) اين رشته پر تحرك را به يكي از پرتماشاچي‌ترين و پربيننده‌ترين ورزشها تبديل كرده است و يا در جايي كه يك راننده مسابقه اتومبيلراني روزانه بين (۷) تا (۸) ساعت به فعاليتهاي بدنسازي و نرمشهاي مخصوص براي انجام يك مسابقه دو ساعته در ماه مي‌پردازد، اين نكته را روشن مي‌سازد كه اتومبيلراني واقعاً يك ورزش تمام عيار است و به نظر بسياري از قهرمانان اين رشته انجام آن از ساير رشته‌هاي ورزشي نيز مشكل‌تر است چون هم احتياج به بدن ورزيده و هم نياز به فكر و سرعت عمل بالا دارد. از طرف ديگر مسابقات اتومبيلراني پيشگام تحولات و تغييرات جديد صنعت خودروسازي در جهان مي‌باشد در حقيقت اين مسابقات مانند بخشي از يك واحد تحقيقاتي است كه كارخانه‌ها و شركتهاي مختلف از قبيل ارائه مدل جديدي از محصول خود به بازار آنرا در پيستهاي مختلف مسابقات اتومبيلراني به امتحان مي‌گذارند و بعد از آزمايشات گوناگون بر روي آنها جواز ورود به خط توليد را دريافت مي‌دارند، گيربكس تيپ ترونيك، سيستمهاي تعليق جدا از هم، موتورهاي چهارسوپاپه، توربو شارژر و ... كه امروزه كم و بيش بر روي اتومبيلها نصب مي‌شوند، سالها پيش در ميادين مسابقات اتومبيلراني مورد تست قرار گرفته‌اند. در كشور ما به‌علت عدم آشنايي و نپرداختن بطور صحيح به اين رشته ورزشي در شبكه‌هاي مختلف تلويزيوني و ساير رسانه‌ها فقط به سوانح اتومبيلراني و برخورد اتومبيلها در مسابقات اكتفا شده است و اين فكر در ذهن اكثر مردم بوجود آمده كه اتومبيلراني يك عمل جسورانه و ياد‌آور تصادف و جراحت و مرگ و همچنين آرتيست‌بازي و ويراژهاي خياباني است. اگر اين طرز تفكر درست بود در اروپا كه مهد اين مسابقات مي‌باشد، هر روز بايد شاهد تصادفات مرگ‌آوري مي‌بوديم. بد نيست بدانيد كه تنها در انگلستان ۵۳ كلوپ و مدرسه اتومبيلراني فعاليت دارد كه خانواده‌ها فرزندان خويش را جهت آموزش به اين مدارس مي‌فرستند و آنها در آنجا علاوه بر تحصيل به يادگيري فنون و آموزشهاي رانندگي مي‌پردازند و هنرجويان كم‌كم مدارج متعددي را در اين نوع مدارس طي مي‌كنند و آماده مسابقات حرفه‌اي مي‌شوند.
به هرحال اميد است با نگرش درست مردم و مسئولين رسانه‌هاي گروهي در كشور، به اين رشته پر طرفدار ورزشي كه بين جوانان بسيار طرفدار دارد بيشتر بها داده شود و صنايع خودروسازي و قطعه‌سازي كشور نيز كه بدنبال ارائه مدلهاي جديدي از محصولات خود هستند از مسابقات اتومبيلراني نهايت استفاه را ببرند.
فونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا سازفونت زيبا ساز
تاريخچه فدراسيون بين‌المللي اتومبيلراني
اين فدراسيون در سال (۱۹۰۲) در هامبورگ بصورت اتحاديه كل اتومبيل كه بعدها بصورت اتحاديه بين‌المللي كلوپ اتومبيل در سال (۱۹۰۶) شناخته شد تأسيس گرديد. اساسنامه آن طي سالهاي مختلف تغيير كرده تا بصورت فعلي درآمد. در حال حاضر مقر آن در پاريس مي‌باشد. هدف از تأسيس بين‌المللي اتومبيل توسعه و ترتيب حركت، گردش و يا عبور و مرور وسايل نقليه جاده‌اي، در تمام كشورها، كمك به حل مسائل روزانه آمد و شد اتومبيلرانان، ترتيب و گسترش مسابقات اتومبيلراني، حل مسائل فني و عملياتي مربوط به وسايل نقليه موتوري و حفظ منافع اتومبيلرانان مي‌باشد.
فعاليتهاي اين فدراسيون در زمينه‌هاي مختلف به‌شرح زير است:
كميسيون بين‌المللي جهانگردي، كميسون بين‌المللي ترافيك، كميسيون بين‌المللي گمركها، كميسيون بين‌المللي فني، كميسيون بين‌المللي تاريخي، كميسيون بين‌المللي اتومبيلهاي كلاسيك.

  

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 7 دی1389ساعت 5 بعد از ظهر  توسط مهناز   | 

تاریخچه ورزش معلولین جهان

تاریخچه ورزش معلولین جهان

نیاز به ورزش و تاثیر سلامتی آن در افراد معلول بسیار بیشتر از افراد سالم احساس می شود . بی تردید ورزش ، عاملی است که معلولان را به سطح جامعه می کشاند و آنان را در انجام فعالیتها مستقل می سازد . امروزه افراد معلول در سطح وسیعی در فعالیت های اجتماعی و مسابقات شرکت دارند و هویت خود را به جامعه شناسانده اند . هم اکنون 100 سال از ابداع ورزشهای معلولین می گذرد . قرن 18 و 19 میلادی زمانی بود که تاثیر ورزش در سلامت معلولین کاملا شناخته شده بود . بعد از جنگ جهانی اول فیزیوتراپی و ورزش درمانی به اندازه اورتوپدی و جراحی مهم شده بودند . در سال 1888 کلوپ ناشنوایان در برلین آغاز به کار کرد . سازمان جهانی ورزش ناشنوایان (ciss ) در سال 1922 تاسیس شد ولی افراد ناشنوا با دیگر معلولین همراه نشدند و هم اکنون نیز مسابقات جهانی مربوط به خود را با نام " مسابقات خاموش" برگزار می کنند . بعد از جنگ جهانی دوم به دلیل تعداد زیاد معلولین جنگی ، ورزشهای افراد معلول جسمی - حرکتی پا به عرصه وجود نهاد . در تحقیقاتی که برای سلامتی این افراد انجام شد ، مشخص گردید که ورزش یکی از بهترین درمانهای معلولیت است . در سال 1944 دکتر" لودویگ گوتمن" بر اساس درخواست دولت بریتانیا بیمارستان "استوک مندویل " که یک مرکز جراحی نخاعی بود را تاسیس کرد . در این مرکز ورزش یکی از درمانهای موثر معلولین به حساب می آمد .

ورزش درمانی قدم اول برای ابداع ورزشهای معلولین بود که سپس به مسابقات و رقابت های ورزشی ختم شد . در 28 جولای سال 1948 ، روز افتتاحیه بازیهای المپیک 1948 لندن همزمان بود با افتتاح بازیهای استوک مندویل که در حقیقت در این روز ورزشهای با ویلچر آغاز شد . در سال 1952 سربازان معلول دانمارکی به ورزش معلولین پیوستند و کمیته رقابت های بین المللی " استوک مندویل" را تاسیس کردند . در سال 1960 ، تحت نظارت و حمایت فدراسیون جهانی سربازان قدیمی گروه تحقیقی بین المللی ورزش معلولین جهت مطالعه و تحقیقات ورزش معلولین تاسیس شد و سپس در سال 1964 به افتتاح iosd یا سازمان جهانی ورزش معلولین ختم شد . iosd برای ورزشکاران معلولی مناسب بود که نمی توانند به عضویت کمیته بازیهای جهانی در رشته های ورزشهای معلولین نابینا ، قطع عضو ، قطع نخاعی ، فلج مغزی و فلج قسمتهای مختلف بدن درآیند .



در ابتدا 16 کشور به عضویت isod درآمدند و باعث الحاق نابینایان و قطع عضویها به پارالمپیک 1976 تورنتو و معلولین ذهنی در مسابقات سال 1980 در "آرنهیم" گردید . هدف از برگزاری مسابقات این بود که تمامی انواع ورزشهای معلولین را در بر گیرد و به عنوان یک کمیته هماهنگ کننده فعالیت داشته باشد . به هر حال دیگر سازمانهای مربوط به معلولین مانندcp- isra و ibsa در سالهای 1980 و 1978 تاسیس شدند . این چهار سازمان بین المللی همگی نیاز به هماهنگی را احساس کردند . بنابر این با کمک یکدیگر در سال 1982 ( کمیته هماهنگ کننده ورزشی معلولین در جهان ) را با نام icc افتتاح کردند . این کمیته متشکل از چهار سازمانcp- isra ، ibsa ، ismgf ، iosd و چندین دبیر کل و معاون می باشد . در سالهای بعد کشورهای عضو خواستار حضور بیشتر و داشتن نماینده بیشتر در سازمانها شدند که این امر به تاسیس موسسه مردمی در سال 1989 به نام ipc شد و تا امروز این موسسه تنها سازمان چند منظوره رشته های ورزشی معلولین در جهان است .



کمیته بین المللی پارالمپیک نماینده بین المللی سازمان ورزش معلولین است . ipc مسابقات پارالمپیک و دیگر مسابقات ورزش معلولین را در دو سطح کشوری و جهانی برگزار می کند . ipc یک سازمان بین المللی غیر انتفاعی است با 160 کمیته ملی پارالمپیک و پنج فدراسیون بین المللی مخصوص ورزش معلولین . در حالیکه دیگر سازمانهای ورزش معلولین تنها یک گروه معلولین با یک ورزش را پوشش می دهند ، ipc به عنوان یک سازمان حمایت گر ، تمامی ورزشها و رشته های ورزشی معلولین را در بر می گیرد . سازمانهای ورزشی که ipc را می سازند مطمئن هستند که آینده ورزش معلولین بستگی به ورود همه ورزشکاران معلول به صحنه مسابقات دارد .

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد



تاریخ نوپای جنبش پارالمپیک به سال 1948 باز می گردد و این زمانی است که لودویک گوتمن اولین مسابقات معلولان جهان را تحت عنوان استوک مندویل با حضور ورزشکاران قطع نخاعی جنگ جهانی دوم برگزار کرد . سپس دیگر گروههای معلولین سازمانهای ورزشی و بین المللی خود را با انجام ورزشها و مسابقات مختلف به صحنه وارد کردند . پنج سازمان ورزش بین المللی فلج مغزی ، سازمان بین المللی ورزش نابینایان ، سازمان ورزشی و بین المللی معلولین کم توان ذهنی ، فدراسیون ورزشهای بین المللی با ویلچر از جمله مراکز سازمانهای فعال در ورزش معلولان به شمار می روند .
* اهداف و اصول :
طبق اساسنامه سازمان ورزشهای معلولین ، این سازمان دارای اهداف و اصول ذیل است :
1- نماینده بین المللی ورزش معلولین بر اساس استانداردهای پارالمپیک
2- مسئول تصویب ، نظارت و هماهنگی مسابقات پارالمپیک تابستانی و زمستانی
3- مسئول هماهنگی جدول مسابقات رشته های ورزشی معلولین در سطح بین المللی و منطقه ای و تضمین پوشش کامل کلیه نیازهای فنی - ورزشی در کلیه گروههای معلولین .
4- تلاش در جهت الحاق رشته های ورزشی معلولین به فعالیت های ورزشی افراد سالم با حفظ هویت اصلی رشته های ورزشی معلولین .
5- ارتباط با کمیته بین المللی المپیک و دیگر سازمانهای بین المللی ورزشی جهت دستیابی به این اهداف و اصول .
6- تشویق و حمایت از برنامه ها و فعالیت های توانبخشی ، تحصیلی ، تحقیقی در جهت اهداف سازمان .
7- ارتقاء ورزش معلولین در تمامی گروههای معلول بدون در نظر گرفتن تبعیضات سیاسی ، مذهبی ، اقتصادی ، معلولیتی ، جنسیتی و قومی .
8- فراگیر کردن موفقیت های مناسب جهت شرکت هر چه بیشتر معلولین در ورزش و طرح ریزی هر چه بیشتر برنامه های آموزشی جهت بالا بردن و شکوفایی استعدادهای آن .
9- الحاق هر چه بیشتر ورزشکاران معلول با معلولیت شدید و حضور زنان ورزشکار در رقابت های زمستانی و تابستانی پارالمپیک .
10- تلاش هر چه بیشتر جهت نیل به اهداف و اصول سازمان .
*لوگوهای ipc
فدراسیون ورزشهای معلولین لوگوی ipc از سه رنگ سبز ، قرمز و آبی تشکیل شده است که این سه رنگ سمبل سه مشخصه انسان یعنی فکر ، جسم و روح میباشد . در سال 1988 و در بازیهای المپیک تابستانی سئول این لوگو برای اولین بار استفاده شد .
* دفتر مرکزی ipc
دفتر مرکزی و بین المللی سازمان ورزشهای معلولین در شهر بن آلمان مستقر می باشد . با توجه به رشد چشمگیر فعالیت ها و پیچیدگی فزاینده خدمات ، سازمان بر آن شد تا از نیروی کاری داوطلب در سطح وسیع و گسترده در این دفتر استفاده نماید . با کمک مالی دولت آلمان و شهر بن ، توسعه دفتر مرکزی انجام شد و ساختمان این مرکز مورد بازسازی قرار گرفت تا تمامی تسهیلات برای معلولین در نظر گرفته شود و بالاخره دفتر مرکزی ipc رسما در تاریخ 3 سپتامبر 1999 گشایش یافت .
* تاریخچه فدراسیون ورزشهای معلولین ایران
معلولین ایران یکسال پس از پیروزی انقلاب اسلامی و در سال 1358 تاسیس و تحت نظارت سازمان تربیت بدنی فعالیت خود را آغاز نمود . در پی بروز جنگ تحمیلی و حضور جانبازان سرافراز میهن اسلامی در جامعه ، ضرورت ورود این عزیزان به صحنه های ورزشی جهت حفظ سلامتی و روحیه نشاط در میان آنان احساس گردید . لذا با برنامه ریزی صورت گرفته در این خصوص ، به مرور زمان جانبازان نیز به صحنه ورزش و رقابتهای داخلی و خارجی وارد و در سال 1359 نام فدراسیون فوق به فدراسیون ورزشهای جانبازان و معلولین تغییر کرد و در حال حاضر پانزده رشته تحت پوشش این فدراسیون فعالیت دارند .
با گسترش فعالیت های ورزش جانبازان و معلولین و با پیشنهاد ریاست فدراسیون در سال 1376 مبنی بر تاسیس فدراسیون ورزشهای نابینایان به سازمان تربیت بدنی و با پیگیری های بعمل آمده در سال 1378 این فدراسیون به جرگه سایر فدراسیونهای تحت پوشش سازمان تربیت بدنی درآمد که هم اکنون با 8 رشته ورزشی به فعالیت خود ادامه می دهد .
از سوی دیگر با توسعه ورزش در میان مردان ، با تاسیس انجمن ورزشهای بانوان جانباز و معلول و نابینا در سال 1365 و سپس تاسیس انجمن ورزش بانوان نابینا در سال 1379 ، عملا دو انجمن فوق از بدو تاسیس تحت پوشش معاونت ورزش بانوان قرار گرفته و فعالیت خود را رسما آغاز نمودند . با توجه به فعالیتهای ورزش معلولین که از حدود صد سال قبل در جهان شروع و بعد از جنگ جهانی اول به دلایل پزشکی و روش ورزش درمانی از اهمیت بیشتری برخوردار شده بود منجر به تاسیس باشگاهای ورزش معلولین و از 1948 همزمان با افتتاح مسابقات المپیک لندن روز افتتاح مسابقات بین المللی استوک مندویل که به ورزشهای ویلچری توجه داشت گردید .

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد


به مرور زمان و با تشکیل سازمان جهانی ورزش معلولین نیاز و ضرورت تشکیل کمیته بین المللی پارالمپیک ( ipc) از سوی متولیان ورزش در جهان تشخیص داده شد و این کمیته در سال 1989 به صورت رسمی در کشور آلمان آغاز به کار کرد . بدنی اصلی ipc مبنی بر لزوم تاسیس کمیته ملی پارالمپیک در ایران از سوی دکتر استید وارد ریاست وقت سازمان فوق جهت دیدار و گفتگو دعوت بعمل آمد . در پی دیدار استیدوارد با ریاست وقت مجلس شورای اسلامی آقای ناطق نوری و از سوی دیگر مشاهده فعالیت های گسترده ورزش معلولین در کشور با تاسیس کمیته ملی پارالمپیک موافقت به عمل آمد .
به دنبال تایید فوق و با تهیه اساسنامه کمیته ملی پارالمپیک ( npc) این کمیته رسما مورد تایید کمیته ملی المپیک( noc ) کشور واقع و اولین مجمع عمومی آن در تاریخ 17/11/ 1379 برگزار گردید که اعضای هیات رئیسه و اجرایی آن به مدت چهار سال انتخاب گردیدند . فعالیت این کمیته پس از خرید و بازسازی یکدستگاه ساختمان در مورخ 23/ 3/1380 رسما آغاز و مورد بهره برداری قرار گرفت .
*npc چیست ؟
کمیته ملی پارالمپیک به منزله موسسه ای غیرتجاری ، غیر انتفاعی وابسته به کمیته ملی المپیک است . این کمیته تنها سازمانی است که سرپرستی ، اداره و هماهنگی امور مربوط به شرکت قهرمانان جانباز و معلول ایرانی را در بازیهای تابستانی و زمستانی پارالمپیک ، منطقه ای ، بین المللی و قاره ای که کمیته بین المللی پارالمپیک تدارک می بیند یا حمایت می کند را برعهده دارد . قهرمان جانباز و معلول به همه قهرمانانی اطلاق می شود که قطع عضو ، قطع نخاع ، فلج مغزی ، نابینا و کم توان ذهنی هستند و در طبقه بندی پزشکی پنج فدراسیون جهانی قرار می گیرند . کمیته ملی پارالمپیک دارای شخصیت حقوقی بوده و با توجه به قانون فهرست نهادها و موسسات عمومی غیر دولتی مصوب سال 1373 نهاد عمومی غیر دولتی است .
*اهداف کمیته ملی پارالمپیک :
بر طبق اساسنامه ، کمیته ملی پارتالمپیک دارای اهدافی به شرح ذیل می باشد :
1- کمیته ملی پارالمپیک برای ایجاد زمینه های مناسب و تدارک لازم برای شرکت فعال قهرمانان و ورزشکاران جانباز و معلول کشور در رقابت های پارالمپیک ، منطقه ای ، بین المللی و قاره ای با رعایت مقررات بین المللی پارالمپیک .
2- تلاش برای توسعه ورزش در بین افرادی که دارای معلولیت شدید هستند .
3- تلاش برای توسعه ورزش در بین بانوان جانباز و معلول
4- تشویق و کمک به احیای برنامه های پژوهشی در جهت تحقق اهداف کمیته ملی پارالمپیک .
5- ایجاد زمینه ها و بستر مناسب برای اجرای فعالیت های آموزشی به منظور توسعه ورزشهای جانبازان و معلولان .
6- تلاش برای ائتلاف ورزشهای جانبازان و معلولان و جنبش جهانی ورزش برای افراد سالم ضمن حفظ هویت ورزشهای جانبازان و معلولان .
7- تلاش برای تشکیل پایگاههای قهرمانی در سطح کشور .
8- مشارکت هر چه بیشتر قهرمانان در بازیهای تابستانی و زمستانی پارالمپیک به ویژه جانبازان و معلولان .
9- تلاش برای تحقق اهداف و اصول .

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

*ایران در پارالمپیک آتن
با تاسیس کمیته ملی پارالمپیک در بهمن سال 79 و افتتاح ساختمان این کمیته در خرداد ماه 80 یکی از اهداف مودنظر که در این کمیته مورد توجه خاص قرار گرفت ، برنامه ریزی جهت حضور شایسته در مسابقات پارالمپیک سیدنی 2000 و 2004 آتن بود . در مسابقات سیدنی 2000 مجموعا کشورمان در 5 رشته ورزشی دو ومیدانی ، تیراندازی ، تیرو کمان ، وزنه برداری و والیبال نشسته با 41 ورزشکار حضور یافت که حاصل آن 12 مدال طلا ، 4 نقره و 7 برنز و کسب رده 16 در میان 123 کشور جهان بود که بهترین نتیجه در طی چهار دوره حضور در این مسابقات بود .

  

+ نوشته شده در  سه شنبه 7 دی1389ساعت 5 بعد از ظهر  توسط مهناز   | 

بیلیارد و بولینگ

بیلیارد و بولینگ :

قوانین و تاریخچه

تاریخچه بازی بیلیارد مفصل و بسیار غنی است. این بازی توسط پادشاهان، افراد عادی، روسا، بیماران روحی، بانوان، آقایان و قهرمانان بطور یکسان انجام می شده است. تا قرن پانزدهم این بازی مدتی در اروپای شمالی و گویا در فرانسه بر روی چمن مانند بازی کروکت ( نوعی بازی با گوی و حلقه ) انجام می شده است. بعد از مدتی این بازی به مکانهای سربسته بر روی میز پوشیده از پارچه سبز که شبیه به چمن بوده تغییر مکان یافته و در اطراف لبه های این میز حاشیه ای ساده قرار گرفته بود. توپها به جای اینکه توسط چوبهای سفت و محکم که به آن چماق می گفتند ضربه زده شوند، هل داده می شدند. عبارت بیلیارد از زبان فرانسه از کلمه بیلارت به معنی یک نوع چوب سفت و محکم و هم از کلمه بایل به معنی یک نوع توپ گرفته شده است.

در ابتدا این بازی با دو توپ بر روی یک میز شش حفره ای با یک حلقه شبیه به حلقه بازی کروکت و یک چوب عمود که به عنوان سپر بود، انجام می شد. تا قرن هجدهم به تدریج حلقه و سپر ناپدید شدند و تنها حفرها و توپها باقی ماندند. قبل از سال 1800 این بازی به عنوان بیلیارد اعیان زادگان شناخته می شد اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد مردم با حرفه ها و مشاغل مختلف از آغاز این بازی را انجام می دادند. در سال 1600 مردم آشنایی کافی با این بازی پیدا کردند به طوری که شکسپیر در کتاب آنتونی و کلوپاترا به آن اشاره کرده بود. در اواخر 1600 چوب بیلیارد ساخته شد. وقتی توپ در کنار یک باند قرار می گرفت برای ضربه زدن به توپ از چماق به خاطر نوک بزرگش به سختی می شد استفاده کرد به همین دلیل بازیکنان چماق را وارونه و از دسته اش برای ضربه زدن به توپ استفاده کردند. به دسته ( دم ) به معنی ( دنباله ) می گفتند که واژه چوب بیلیارد از این کلمه استخراج شده است. در ابتدا میزها دارای دیواره های عمود و پهن در پشت باندها بودند که از افتادن توپها جلوگیر می کردند.

تجهیزات بیلیارد به خاطر انقلاب صنعتی بعد از سال 1800 در انگلستان به سرعت توسعه پیدا کرد. گچ برای اصطکاک بیشتر بین توپ و چوب بیلیارد حتی قبل از اینکه چوب بیلیارد نوک داشته باشد استفاده می شد. در سال 1823 چرم نوک چوب بیلیارد که با آن یک بازیکن می توانست توپ را به یک سو چرخش بدهد ساخته شد. مهمانان انگلیسی به مردم آمریکایی نشان دادند که چطور در بازی از حالت چرخشی استفاده می کنند و به این حالت چرخشی فقط در آمریکا و نه در جاهای دیگر اینگلیش می گفتند. در سال 1829 چوب بیلیارد دو تکه بود. پیرامون سال 1825 سطح میزها از تخته سنگ ساخته می شد. گودیر در سال 1839 توده کائوچو را کشف کرد و تا سال 1845 از آن برای ساخت گوشه های میز بیلیارد استفاده کرد. تا سال 1850 میز بیلیارد شکل صحیح و کاملی به خود گرفت.

قوانین حاکم بر بازی بیلیارد از حدود سال 1770 تا 1920 همان قوانین حاکم بر بازی بیلیارد در انگلستان بود، این بازی بر روی یک میز بزرگ به شکل مکعب مستطیل با سه توپ و شش حفره انجام می شد. در قرن 18 اندازه استاندارد میزها 2 به 1 یعنی طول 2 و عرض 1 بود. قبل از این ابعاد استانداردی برای ساختن میز وجود نداشت. اصول بازی بیلیارد انگلیسی به واسطه بازی اسنوکر که یک بازی پیچیده، رنگارنگ و مرکب از جنبه های دفاعی و تهـاجمی بود، ادامه پیدا کرد با این تفاوت که در بازی اسنوکر از 22 توپ و در بازی بیلیارد انگلیسی از 3 توپ استفاده می شد. اشتیاقی که انگلیسیها به بازی اسنوکر داشتند همانند اشتیاق آمریکایها به بازی بیسبال بود، به خاطر این اشتیاق، شما می توانید هر روز شاهد رقابتی در بازی اسنوکر در انگلیس باشید.



بازی بیلیارد در ایالات متحده امریکا

اینکه چطور بازی بیلیارد به امریکا آورده شده است کاملاً مشخص نیست. روایتها نشان می دهد که این بازی در سال 1580 توسط یک شخص اسپانیای به خیابان آگوستین آورده شده است. اما تحقیقات به عمل آمده نشان می دهد که در سال 1580 هیچ اثری از این بازی وجود نداشته و بیشتر احتمال می رود که این بازی توسط مهاجران انگلیسی و هندی به امریکا آورده شده باشد. در سال 1700 تعدادی از قفسه سازان امریکایی تصمیم گرغتند که میزهایی برای بازی بیلیارد، هر چند کوچک به سازند . با وجود این بازی بیلیارد در سرتاسر کشورهای مستعمره گسترش پیدا کرد. مشهرترین آنها بسفورد، مکانی در نیویورک که به دلالان سهام اختصاص داده شده بود.

صنعت بیلیارد امریکا و افزایش باورنکردنی وجه ملی این بازی حق قانونی و اخلاقی میشل فلان معروف به پدر بیلیارد امریکا می باشد. میشل فلان در سال 1850 اولین کتاب را درباره بیلیارد امریکایی نوشت. او یک مبتکر بود و هدفش طراحی میز جدیدی برای بازی بیلیارد بود. او با قرار دادن لوزیهایی بر روی بستر میز و ساختن گوشه هایی برای آن، میز جدیدی طراحی کرد و به هدفش رسید. او همچنین اولین نویسنده ای بود که مرتباً یک ستون روزنامه را با نوشتن مقاله هایی در مورد بازی بیلیارد امریکایی پر می کرد.

بازی بیلیارد امریکایی حاکم تا سال 1870 همان بازی بیلیارد 4 توپه بود که معمولاً بر روی یک میز بزرگ 11 یا 12 فوت با چهار حفره و چهار توپ که 2 توپ آن سفید و 2 توپ دیگر قرمز بودند انجام می شد.

بازی Fifteen _Ball Pool ( بیلیارد 15 توپه) ، با 15 توپ مورد نظر که اعداد 1 تا 15 بر روی توپها نوشته شده بود انجام می شد. هر توپی را که بازیکن در حفره می انداخت بر اساس شماره روی آن امتیاز دریافت می کرد. مجموع شماره های توپها در یک سری 120 بود و کسی که نصف بیشتر این مجموع را بدست می آورد ( حداقل 61 امتیاز ) برنده محسوب می شد این بازی که به آن ( بیلیارد 61 ) می گفتند، در اولین مسابقات قهرمانی امریکا در سال 1878 بکار برده شد و یک فرد کانادایی به نام سیریل داین قهرمان این مسابقات شد. در سال 1888 به این نتیجه رسیدند که عادلانه تر است که امتیازها را بر اساس تعداد توپهایی که بازکن به داخل حفره می اندازد حساب کنند نه بر اساس شماره ای که بر روی توپ نوشته شده است. بنابراین بازی Continuous Pool ( بیلیارد پیوسته ) به عنوان یک بازی قهرمانی جایگزین بازی 15 توپه شد. بازیکنی که آخرین توپ یک مجموعه را به داخل حفره بیاندازد می تواند مجموعه بعدی را برای بازی شروع کند و جمع امتیازاتش به طور پیوسته از یک مجموعه به مجموعه دیگر ثبت می شود. اندکی بعد در سال 1890 بازی Eight Ball و به دنبال آن در سال 1910 بازی Straight Pool ابداع شد. حدود سال 1920 بازی Nine Ball ابداع شد.

از سال 1878 تا 1956 مسابقات قهرمانی بازی بیلیارد بطور سالیانه برگزار می شد و بقیه ماههای باقیمانده حریفان یک به یک به مبارزه طلبی با یکدیگر می پرداختند. تا مدتها واژه بیلیارد به تمام بازیهایی که بر روی یک میز با حفره و یا بدون حفره انجام می شد، نسبت داده می شد، بعضیها از بیلیارد فقط برداشت بازیهای کاروم را داشتند و از Pool برای بازیهای حفره دار استفاده می کردند.

وقوع جنگهای جهانی اندکی این بازی را از رونق انداخت اما با دو واقعه مهیج که یکی در سال 1961 و دیگری در سال 1986 به وقوع پیوست دوباره بیلیارد احیاء شد. اولین واقعه، آزادی سینما بود، مثلاً فیلم قهرمان بر اساس سرگذشت والترتیویز. فیلم سفید و سیاه که زندگی سیاه یک قهرمان بازی Pool را با بازیگری پل نیومن در نقش قهرمان داستان به تصویر کشیده بوده است. صدای بهم خوردن توپها باعث شد که مردم امریکا به فکر بازی مهیج بیلیارد بیافتند. تا سال 1985 تنها 2 مکان عمومی در جزیره مان هاتان در نیویورک از صدها مکانی که در سال 1930 وجود داشت، باقی مانده بود. فیلم رنگ پول به دنبال فیلم قهرمان با بازیگری پل نیومن در همان نقش و تام کروز در نقش یک قهرمان حرفه ای، انگیزه ای برای بازی Pool در نسل جدید بوجود آورد. در نتیجه مکانهای جدید و بزرگی بر خلاف مکانهای قدیمی که باعث آزرده شدن بازیکنان شده بود، ساخته شد. در سال 1987 به تدریج تمایل به این بازی در مردم پیدا و پس از آن خروشان شد به طوری که در سال 1991 پیشنهادی از طرف جیلیانز برای سرمایه گزاری عمومی برای تعدادی اتاق ذر بوستون داده شد.

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيدتصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

 

نقش بانوان در بازی بیلیارد

تا همین اواخر بازیهای بیلیارد توسط آقایان انجام می گرفت. با وجود این بانوان از قرن 15 ،زمانی که بازی بیلیارد از محیط باز از روی چمن به محیط بسته بر روی میز توسعه پیدا کرد، مجذوب این بازی بودند. بیش از 200 سال خانمهای شیک این بازی را انجام می دادند. از سال 1890 حداقل یک خانم برجسته حرفه ای همیشه در صحنه وجود داشته است، از جمله می کارلس، روت مس جنیس کسی که با ویلی موسکونی سفر کرد و در سال 1930 توانست بازیکنان ( مرد) زیادی را شکست دهد. دوروتی وایز اولین برنده 5 مسابقه آزاد امریکا و جین بالوکاس برنده 7 مسابقه بعدی شد برای بانوان بسیار مشکل است که مهارت های بازی خود را توسعه بدهند چراکه بازیکنان مرد، خانواده و دوستانشان معمولاً از تلاش آنها حمایت نمی کنند و برای خانمها پیدا کردن مربیان خانم کار آزموده و آموزگاران خصوصی بسیار مشکل است. با این شرایط می توانیم انتظار داشته باشیم که توانایی خانمها در بازی با آقایان برابر است و حتی خانمها می توانند بازی را تا مراحل بالای آن انجام دهند.

__________________
+ نوشته شده در  سه شنبه 7 دی1389ساعت 5 بعد از ظهر  توسط مهناز   | 

مطالب جدید ورزش

تاریخچه پاراگلایدر

اولین قدمها در جهت شکل گیری  پاراگلایدر در دهه 1960 میلادی توسط ناسا صورت گرفت . در آن دوره برای کاهش آسیب سفینه های فضایی به هنگام فرود از چتر استفاده می شد  این روش تا قبل از اختراع شاتل ها رواج داشت اما در خلال این مطالعات فعالیتهای مثبتی در جهت پیشرفت چترهای اتوماتیک و سقوط آزاد انجام گرفت

تا سال 1985 میلادی وسیله ای بنام پاراگلایدر وجود نداشت تا اینکه در حدود سال 1986 میلادی کوهنوردان سوئیسی برای پایین آمدن از کوه از این وسیله استفاده کردند . البته وسیله ای که آنها از آن استفاده می کردند بیشتر به چتر سقوط آزاد شباهت داشت و به مرور زمان به شکل امروزی تغییر حالت داد. پایین آمدن از کوه با پاراگلایدر انگیزه ای شد برای پیشرفت ورزش بطوری که امروزه به ورزشی مستقل در نقاط مختلف جهان تبدیل شده است . در این راستا کارخانه هایی برای تولید این وسیله بوجود آمد که در پیشرفت و تکامل پاراگلایدر بسیار بسیار موثر بودند

پاراگلایدر چیست ؟

پاراگلایدر یک وسیله نوظهور پروازی است که به سرعت در جهان در حال توسعه میباشد این وسیله ساده ترین وآخرین دستاورد بشر برای پرواز شخصی است پاراگلایدر هیچ گونه موتوری ندارد و نشست و برخاست آن توسط پای خلبان انجام میگیرد  . این وسیله به جهت اینکه وزن و حجم کوچکی دارد به راحتی قابل حمل میباشد . سازه بال ازنوعی پارچه خاص  نایلونی و و توسط بندهایی بسیار محکم از جنس کولار ترکیب یافته اند که توسط یک قفل فولادی بنام کارابین به هارنس که همان صندلی و در بر گیرنده خلبان است متصل میگردد

پاراگلایدر هیچ گونه اسکلت داخلی ندارد و تنها اجزائ شکل دهنده آن بند ها و پارچه بال است که مانند یک تشک باد ی  هنگامی که درمعرض جریان هوا قرار می گیرد از طریق سلول هایی که برای ورود هوا تعبیه شده اند  متورم می گردد وبال آماده پرواز می شود

آیا پاراگلایدر امنیت دارد ؟

پاراگلایدر در عین سادگی حاصل  آخرین دستاورد بشر دربکارگیری علم آیرودینامیک برای پرواز شخصی  می باشد و در صورتی که شما از تجهیزات مناسب استفاده نمایید یکی از گزینه هایی که عامل ریسک در این ورزش است از میان برده اید و  اگر توان مالی خوبی ندارید و مجبورید از تجهیزات ناقص و مستهلک  استفاده نمایید قطعا این ورزش برای شما خطر ساز خواهد شد - از دیگر فاکتورهای امنیت مربی شماست   وجود یک مربی باتجربه و دلسوز که همواره در کنار شما باقی  بماند بزرگترین عامل  در حفظ امنیت شما محسوب می گردد بشرط آنکه با  بکارگیری رهنمودهای او از هر گونه تکروی در این ورزش پرهیز نمایید   ضمن اینکه مبادرت به ورزشهای هوایی مستلزم دانستن پاره ای از علم ایرودینامیک و هواشناسی می باشد چرا که علوم مربوط به جو کره زمین و پیش بینی آن که مادر طبیعت نام دارد یکی از پیچیده ترین علوم زمان محسوب می گردد

آیا پرواز با پاراکلایدر ترسناک است ؟            

پرواز با پاراگلایدر زیبا ترین و مهربانترین نوع پرواز شخصی را که رویای دیرینه بشر را تحقق بخشیده ایجاد نموده است خلبان به آرامی از سطح شیب دار کوه به سمت پایین می دود و با حالتی به شکل سر خوردن در آسمان از کوه جدا می شود و شما برای شروع پرواز احتیاجی به انجام سقوط آزاد و یا پرش از صخره ندارید . نشست و برخاست با پاراگلایدر به نرمی و آرامی برابر با توان بدنی ما برای دویدن است و نکته اینکه هنگام پرواز به هیچ وجه حالت ترس از افتادن به شما دست نخواهد داد و اصلا قابل مقایسه با بالارفتن از کوه و یا وحشت  نگاه کردن از بالای یک ساختمان بلند نیست

چه کسانی می توانند با پاراگلایدر پرواز کنند ؟

پاراگلایدر سراسر نکته و ظرافت است پرواز قدرت  و جسارت خاصی را طلب نمی کند  و شما به شرط آنکه در سلامت جسمی و روحی خوبی باشید می توانید از سن 10 سالگی تا بالای 80 سالگی پرواز کنید

قیمت پاراگلایدر چقدر است ؟

آنچه شما را در این وسیله قادر به پرواز می سازد تنها بال پاراگلایدر نیست بلکه مجموعه ای از بال , هارنس چتر, کمکی , کلاه ایمنی و رادیو می باشد

نقل از http://airian.ir/

پاراگلایدر :

معمولا پاراگلایدر را با چتر نجات اشتباه می گیرند در صورتی که پاراگلایدر هواپیمایی فوق سبک بدون موتور است ، واژه پاراگلایدر ترکیب دو واژه است ، پارا مخفف پاراشوت ( چتر نجات ) و گلایدر هواپیمای بدون موتور است ( یعنی سٌرنده ) ، پس پاراگلایدر نوعی هواپیما از جنس و شبیه چتر نجات است . پاراگلایدر ارزانترین و راحتترین وسیله پروازی است نیروی محرکه آن وزن خلبان است ، وزن آن حدود 5 کیلوگرم است.

شرایط و ویژگی های خلبان پاراگلایدر برای آموزش :

آموزش پاراگلایدر از ویژگی خاصی تبعیت نمی کند ، محدودیت سنی برای آموزش ندارد ، برای آموزش پاراگلایدر قد و وزن اهمیت ندارد بدلیل اینکه برای هر خلبان یک بال متناسب با وزن آن خلبان موجود است ، خانم ها در این ورزش همانند آقایان و بدون هیچگونه محدودیتی آموزش دیده و می بینند و هم اکنون در ایران حتی مربی پاراگلایدر خانم هم داریم ( سرکار خانم استاد فراهانی )

مکان های پرواز و مدت پرواز با پاراگلایدر :

برای پرواز با پاراگلایدر نیاز به تپه یا کوهی است که از بالای آن پرواز خلبان آغاز شود و به سمت پایین و جلو سر بخورد ، به طور مثال در هوایی آرام و بدون هیچگونه عوامل بالارونده از تپه ای 500 متری حدودا 15 دقیقه میتوان با پاراگلایدر پرواز کرد . اما با کسب تجربه و مهارت کافی می توان مدتهای طولانی را با پاراگلایدر در آسمان بود. مسافت طی شده با پاراگلایدر بیش از 400 کیلومتر طی 11 ساعت است .

خطر پرواز با پاراگلایدر :

یک سوال ، آیا رانندگی با اتوموبیل یا موتور سیکلت خطرناک است؟ اگر موتور سیکلت را فردی میانسال براند از آن برای رفتن از محلی به محل دیگر استفاده می کند . در صورتی که یک جوان می تواند از همان موتور سیکلت آلت قتاله ای برای کشتن خود بسازد . پرواز برای نفس پرواز ، پرهیز از غرور بعد از اتمام دوره آموزش ، احترام به نظر و تجربه مربی و خلبانان با تجربه و ... و در نظر گرفتن این نکته که پاراگلایدر من به من قول نداده که همیشه و در همه شرایط به من پروازی لذت بخش بدهد ، خطر پرواز را به حداقل ممکن می رساند . پس بیایید پرواز کنیم نه پرواز ..

بهترین فصل آموزش :

فصل زمستان است ، منهای سردی هوا زمستان بدلیل آرام بودن هوا برای آموزش فصلی مناسب تر از بقیه فصول است. ولی در کل پاراگلایدر را در هر فصلی می توان آموزش دید ، خلبانان حرفه ای تابستان را بهترین فصل برای پرواز می دانند چون در هوای گرم با استفاده از ترمال گیری میتوان ارتفاع زیادی گرفت ، رکورد ارتفاع پرواز با پاراگلایدر 1کیلومتر بالاتر از قله اورست است !

مدت دوره آموزش پرواز با پاراگلایدر :

به صورت خصوصی پرواز با پاراگلایدر را می توان در کمتر از دو هفته آموزش دید . آموزش از زمین مسطح شروع می شود و در صورت صلاحدید مربی و استعداد دانشجو ار تفاع تمرین پله پله افزایش خواهد یافت. در طول دوره آموزشی تجهیزات آموزشی و بیمه نامه برای دانشجو به عهده ی باشگاه آموزش دهنده است .

هزینه خرید پاراگلایدر :

شما می توانید اکیپ کامل پاراگلایدر را شخصا برای خود خریداری کنید و مراحل بعدی آموزش و کسب مهارت را با تجهیزات خود تجربه کنید . پاراگلایدر از 4 بخش اصلی تشکیل شده است : 1- بال ( پاراگلایدر ) ، 2- هارنس ( صندلی ) ، 3- چتر کمکی و 4- هلمت ( کلاه ایمنی ) است . در حال حاضر در ایران قیمت یک اکیپ کامل پاراگلایدر خارجی حدودا 3 میلیون تومان است.

منبع: پاراموتور

 

 
+ نوشته شده در  یکشنبه 21 آذر1389ساعت 9 بعد از ظهر  توسط مهناز   | 

ایران در مسابقات آسیایی

میهن عزیز ما در این رقابت ها پس ازچین کره ی جنوبی وژاپن موفق به کسب رده چهارم شد.

مدال های کسب شده توسط ورزشکاران عزیز بدین شرح است.

۲۰مدال طلا- ۱۴نقره و ۲۵برنز 

+ نوشته شده در  دوشنبه 8 آذر1389ساعت 9 قبل از ظهر  توسط مهناز   | 

مطالب قدیمی‌تر